ایران- خوزستان - مسجدسلیمان

جابجایی ناخواسته!

azfarshid — Thu, 03 May 2007 19:06:18 GMT

دوستان عزیز و کاربران گرامی

از اینکه همراهی می کنید سپاسگذارم

آدرس من به دلایلی تغییر کرده در آدرس جدید در خدمت شما هستم

اینجا را کلیک کنید

اخبار ولایت

azfarshid — Thu, 26 Apr 2007 17:54:21 GMT

مسجدسلیمان جنایت و مکافات

چند روز پیش ایمان از مسحدسلیمان یک سی دی فرستاد که توسط شهرداری مسجدسلیمان تهیه شده بود و در آن با نگاهی به تاریخچه مسجدسلیمان فعالیت های عمرانی انجام شده توسط شهردار با افتخار گزارش شده بود و هر کس نداند فکر می کند مسجدسلیمان الان دیگر بهشت دنیاست!؟ اما جالب تر از همه برای من سخنان فرماندار آنجا بود که با افتخار مسجدسلیمان را شهری عشایری نامید و آب پاکی را روی دست همه ریخت. تعریف حامعه شناختی عشایر مشخص است و بافت قومی ولایت ما هم آشکار و عیان. در بختیاری نشین بودن مسحدسلیمان شکی نیست و البته باعث افتخار هم هست اما این افراد دیگر عشایر نیستند بلکه از نظر جامعه شناختی شهروند هستند و طبیعتا مطالبات شهروندی دارند. شهروندان قدیمی ترین شهر صنعتی ایران را عشایر نامیدن دیگر از آن حرفهاست! مهاجرت از مسجدسلیمان البته آنرا به مقصد عشایر تبدیل نموده است و برای کسانی که خواسته یا به اجبار از آنجا بیرون آمده اند حق اعتراضی باقی نمی گذارد اما خدا به داد آنها برسند که باقی مانده اند و باید مطالباتی در حد یک شهر عشایری از نظام حاکم داشته باشند. سی دی تبلیغاتی شهرداری مسجدسلیمان موثر نبود و خبر رسید که خیلی زودتر از شروع به کار شورای جدید عزل شد!!؟؟ و تا چند روز دیگر شورای شهر جدید مسجدسلیمان شروع به کار می کند و امیدوارم موفق باشند و پاک بمانندو کار کنند و ولایت ما را به شهری با شهروند ارتقاء دهندکه دیگر فرماندارش آنان را عشایر ننامد!

مانده ایم که مسحدسلیمان و مسجدسلیمانی چه جنایتی کرده اند که باید مکافات آنرا بکشند .

سد سیوند

azfarshid — Thu, 12 Apr 2007 16:42:42 GMT

اعتراض مجدد دوستداران میراث فرهنگی به آبگیری سیوند

صبح امروز با فراخوانی قبلی فعالان غیردولتی دوستدار میراث فرهنگی مبنی بر هماهنگی انجام شده برای دیار با مقام رهبری در اعتراض به آبگیری سد سیوند جمع زیادی از فعالان حوزه میراث فرهنگی از سراسر کشور جلوی بیت رهبری در خیابان باستور تجمع کردند اما بدلیل آنچه عدم همانگی های قبلی نامیده شد از حضور تعداد زیادی از ایشان در این جلسه جلوگیری شد.

بر اساس شنیده ها فقط جمعی از دوستداران میراث فرهنگی که از شهرستان مرودشت آمده بودند توانستند وارد بیت شوند و مسایل خود را مطرح نمایند.

روز گذشته نیز تعداد زیادی از معترضان به آبگیری سد سیوند تجمع اعتراض آمیز آرامی روبروی سازمان میراث فرهنگی برگزار کردند و اعتراض چند باره خود را به گوش مسئولان این سازمان رساندند.

علیرغم اعتراض های بعمل آمده چند روز بیش رئیس سازمان میراث فرهنگی از مجاز بودن آبگیری سد سیوند خبر داد و اعلام نمود بر اساس اعلام نظر کارشناسان آن سازمان تحقیق در تنگه بلاقی به اتمام رسیده و دیگر نیازی به کار تحقیقی در این تنگه وجود ندارد.

آنچه مسلم است این است که سد سازی کاری بسیار بلند مدت است و شایسته تر آن بود که اعتراض ها و فریادها در شروع کار مطالعاتی احداث سد صورت میگرفت نه بعد از هزینه کردن میلیاردها ریال اعتبار و به مرحله آبگیری رسیدن سد.

اخبار منتشر شده حاکی از آن است که طی مدت گذشته تعدادی نیز در حمایت از آبگیری سد سیوند تجمعاتی در محل مربوطه و تهران داشته اند که در نوع خود جالب است !

ایشان بهره های اقتصادی و کشاورزی را از دلایل حمایت خود از این حرکت برشمرده اند.

بنظر نمیرسد اعتراضات انجام شده تاثیری در راه اندازی سد سیوند داشته باشد اما این هوشیاری را بوجود خواهد آورد که در نمونه های مشابه احتمالی بعدی به میراث تاریخی سرزمین ایران توجه بیشتری صورت گیرد.

فلسفه تاریخ-2

azfarshid — Thu, 05 Apr 2007 06:18:18 GMT

مصاحبه با دکترحبيب الله پيمان در باب فلسفه تاريخ

اشاره:فلسفی انديشيدن در خصوص تاريخ شايد قدمتی به سابقه خود تاريخ داشته باشد و در طی اين همه ايام انديشمندان بزرگ از شرق و غرب کره خاک توانسته اند ضمن جهد و تلاش در اين زمينه صاحب نظر و سبک خاص خود در موضوعيت فلسفه تاريخ باشند.چه کسانی که نام آنها را در کتابها می خوانيم و از طريق آثارشان با نظريات ايشان آشنا می شويم و چه کسانی که اين شانس را داريم که در محضرشان بنشينيم و کسب علم نمائيم. و حبيب ا... پيمان يکی از اين انديشمندان است.

دور بودن محل ذفتر ايشان از شمالی ترين ايستگاه مترو تهران –که پياده طی شد –در مسير رفت به شوق ديدار و در بازگشت با تعمق در شنيده ها بسيار کوتاه شد و ماحصل اين نشست پاسخهايی ژرف و انديشمندانه به سؤالات يک دانشجوی تاريخ بود که با هم می خوانيم:

ایران ناشناخته

azfarshid — Tue, 27 Mar 2007 17:47:02 GMT

جای خالی ایران در لیست یونسکو

این مقاله پیش از این در روزنامه همشهری به چاپ رسیده و در همشهری آنلاین قابل رویت است.

صنعت توريسم سومين صنعت درآمدزا در سطح جهان است و كم ‌كاريهاي منجر به عدم ثبت آثار بيشتري از ايران در كنار غفلت از فرصت‌هاي جهاني در كنار اقدامات غيركارشناسي كه حريم همين تعداد آثار ثبت شده محدود را نيز مورد تعرض قرار مي‌دهد نكاتي هستند كه نياز به دقت، تأمل و توجه بيشتر و اتخاذ ديپلماسي فعال‌تري در اين زمينه دارند.هفت اقليم فرهنگ و تمدن ايراني لياقت سهمي بيشتر در عرصه جهان را دارد؛ لياقتي كه با سعي و تلاش به آن خواهيم رسيد.

پس از پايان جنگ جهاني اول بود كه ايده حمايت از هر نوع ميراث جهاني مطرح شد و مدتها بعد بود كه در شانزدهم نوامبر 1972 كنوانسيون حمايت از ميراث تاريخي و طبيعي جهان به تصويب سازمان ملل رسيد و سازمان آموزشي و علمي و فرهنگي سازمان ملل، يونسكو، مركزي را تحت عنوان ميراث جهاني داير كرد.

مأموريت اين مركز در هشت بند تعريف شده است:
1 - تشويق كشورهاي جهان به امضاي كنوانسيون ميراث جهاني و اطمينان از حفظ و نگهداري صحيح ميراث طبيعي و فرهنگي آنان

2 - تشويق بخش‌هاي مختلف فعال در اين حوزه در كشورها براي نامزد كردن آثار طبيعي و فرهنگي كشورهايشان با توجه به ويژگي‌هاي ملي آن

3 - تشويق كارشناسان كشورها به ارائه و تنظيم برنامه مديريتي براي اخبار و وضعيت سايت‌هاي ميراث جهاني

4 - كمك به كشورهايي كه اثر خود را به ثبت رسانده‌اند براي آموزش نيروي متخصص در نگهداري آثار و توسعه مراكز حفاظتي از آثار با توجه به تكنولوژي‌هاي پيشرفته

5 - ساخت مراكز امدادرساني سريع براي ميراث جهاني در زمان وقوع حوادث

6 - حمايت از مراكزي كه فعاليت‌هاي عمومي در زمينه نگهداري و آموزش نحوه حفاظت از آثار به افراد آموزش مي‌دهند

7 - تشويق هر منطقه براي جلب توجه ساكنين آن به حفظ و نگهداري ميراث جهاني

8 - تشويق كشورهاي بين‌المللي براي حمايت و حفاظت از ميراث طبيعي و جهاني
يونسكو با تأمين اعتبار مرمت و نگهداري آثار ثبت شده جهاني وظايفي را نيز براي كشورهاي واجد آن آثار تعريف مي‌كند كه كشورها مؤظف به انجام و رعايت آن وظايف مي‌كنند.

با توجه به محاسن ثبت جهاني آثار از جمله مباحث مربوط به مرمت و نگهداري و تبليغات و معرفي كه طبيعتاً اقبال و توجه جهانگردان و رونق صنعت توريسم را به دنبال خواهد داشت به نظر مي‌رسد اتخاذ ديپلماسي فعال در اين زمينه مي‌تواند بسيار تأثيرگذار باشد.

وقتي به سير تاريخي ديپلماسي فعالان و متوليان امر در زمينه تلاش براي ثبت آثار ايراني در فهرست جهاني توجه مي‌كنيم فترتي بيست و چند ساله را شاهديم كه فارغ از دلايل خواسته و ناخواسته مؤثر در آن بدون شك تأمل و بررسي در آن به منظور برنامه‌ريزي بهتر براي آينده را ضروري مي‌كند.

در مقطع نخست سال 1358 خورشيدي شاهديم كه سه اثر ايراني موفق به ثبت جهاني شده‌اند.

معبد چغازنبيل شوش وزيگورات شكوهمند تمدن ايلام، بناي ارزشمند هخامنشي تخت جمشيد و ديگر، ميدان نقش جهان، يادگار حكمرانان صفوي در پايتخت‌شان اصفهان نصف جهان، آثار سه گانه ايراني بودند كه اين شانس را يافته‌ بودند تا قبل از ساير آثار ايراني به ثبت جهاني برسند.تا سال 1358 تنها اين سه اثر بودند كه در يونسكو به عنوان ميراث جهاني واجد شناسنامه شده‌ بودند.

بروز انقلاب اسلامي و پس از آن جنگ تحميلي و مسائل داخلي و خارجي باعث شد از اين سال شاهد دوران فترتي بيست و چند ساله در زمينه ثبت آثار باشيم.

براساس اعلام مسئولان ايراني از آن مقطع به بعد حداقل هفده اثر براي ثبت به يونسكو معرفي شده‌اند اما از آن ميان تنها محوطه تخت سليمان توانست در سال 1380 به ثبت جهاني برسد.

عليرغم اقبال دوباره داخلي به مقوله ميراث فرهنگي، اين بار قوانين و مقررات جديد يونسكو بود كه سد راه ثبت بيشتر آثار ايران در فهرست جهاني شد.

يك سال پس از ثبت جهاني تخت سليمان يونسكو شيوه نامه جديدي تصويب كرد كه براساس آن سالانه تنها سي اثر مي‌توانستند به ليست‌ جهاني اضافه شوند. تلاشهاي ايران در طي مدت سپري شده پس از صدور اين مقررات جديد منجر به ثبت سه اثر ديگر شد.

محوطه پاسارگاد، گنبد سلطانيه زنجان و كتيبه بيستون كرمانشاه سه اثري بودند كه سهم ايران در ليست ميراث جهاني را به عدد هفت رساندند.

همانگونه كه پيشتر آمد ثبت يك اثر در ميراث مشترك تنها يك حركت تبليغاتي نيست و امتيازاتي را براي كشور صاحب اثر به همراه خواهد داشت و البته تعهداتي جهاني را نيز براي آن كشور خواهد آفريد.

در اين رابطه همان گونه كه در مسئله ميدان نقش جهان ديديم، حفظ حريم ميدان، برنامه‌ريزان شهري را مجبور به تعديل برج جهان‌نما و در مسئله آبگيري سد سيوند نيز بايد مواظب حريم ديگر اثر ثبت شده جهاني خود يعني محوطه پاسارگاد باشيم تا نه‌تنها چالشي در اين زمينه به وجود نيايد بلكه عملكرد ما نيز باعث نشود ثبت ديگر آثار ايران در فهرست ميراث جهاني با اما و اگر همراه باشد!

فارغ از بعد معنوي و اعتبار تاريخي و فرهنگي حضور آثار ايران در ليست جهاني بدون شك در عرصه صنعت توريسم نيز واجد امتيازاتي است.

دنياي امروز تنها نگاه احساسي و نوستالژيك به پيشينه خود ندارد و از مؤلفه‌هاي مختلف براي كسب درآمد و توسعه اقتصادي و ساختن فرداي بهتر استفاده مي‌كند.

امري كه هيچ منافاتي نيز با افتخار و اعتبار به پيشينه ارزشمند تاريخي و فرهنگي مناطق مختلف ندارد و يكي از اين راهكارهاي درآمدزايي، بهره‌مندي از مزاياي اقتصادي و درآمدي صنعت توريسم با بهره‌مندي از معرفي جهاني آثار باستاني و تاريخي هر كشور است و تلاش بيشتر براي بالا بردن شمارگان آثار ارزشمند ايراني در ليست جهاني در اين زمينه‌ مي‌تواند بسيار مفيد باشد.

رويداد ديگر و البته جديدتري كه در عرصه ميراث فرهنگي و صنعت توريسم جهاني در حال انجام است ارائه طرحي براي انتخاب عجايب هفتگانه جديد جهان است.

باغ‌هاي معلق بابل، مجسمه زئوس، معبد آرتيمس، مقبره ماسولوس در هاليكارناسوس، برج دريايي اسكندريه، مجمسه عظيم رودس و اهرام سه‌گانه مصر عجايب هفتگانه جهان در عصر باستان بودند و در اقدامي نوين يونسكو با چنين پيش‌‌زمينه ذهني در تدارك معرفي عجايب هفتگانه جديد جهان است.

تلاش براي تعيين اين عجايب نوين ابتدا يك طرح تحقيقاتي بود كه در سال 1999 ميلادي توسط برنارد وبر محقق سوئيسي آغاز شد. او حدود دويست اثر تاريخي را براي انتخاب نهايي در اين زمينه كانديدا كرد اما فهرست بلند او نهايتاً‌ توسط يك گروه از باستانشناسان و با نظارت يونسكو به بيست و يك مورد كاهش يافت.

اين آثار عبارتنداز: آكروپوليس در يونان، الحمرا در اسپانيا، نگكور در كامبوج، مجسمه مسيح در برزيل، آمفي تئاتر كولوسوم در ايتاليا، جزيره شرقي شيلي، برج ايفل، ديوار چين، كليساي حاجياي صوفيه تركيه، معبد كيوميزو ژاپن ، كليساي كرملين روسيه، ماچوپيچو در پرو، قلعه نوشيوان اشتاين آلمان، پترا در اردن، اهرام چچن ايتزا در مكزيك، اهرام سه‌گانه مصر، مجسمه آزادي آمريكا، اپراي سيدني استون هنگ انگليس، تاج محل هند، تيمبوكتو در كشور مالي.

نكته جالب در اين ليست اين است كه برخي از آنها همچون ماچوپيچوي پرو هنوز حتي به ثبت جهاني نيز نرسيده‌‌اند.

بديهي است براي گزينش نهايي اين ليست مؤلفه‌هاي زيادي مدنظر قرار گرفته است و جاي خالي نام ايران در اين ليست شايد به واسطه عدم معرفي مطلوب آثار آن براي كارشناسان جهاني باشد.

فاوت اساسي هفت گانه جديد جهان با عجايب هفتگانه باستاني فعال بودن صنعتي به نام توريسم در روزگار جديد است كه پويايي آن توسعه اقتصادي را به همراه خواهد داشت و از اين منظر زيان عدم حضور آثار ايراني در بين كانديداهاي اين هفت‌گانه درآمدزا بيشتر به چشم مي‌خورد.

بهاریه

azfarshid — Mon, 19 Mar 2007 17:28:45 GMT

بهار آمد كه غم از دل برد...

بهار كه از راه ميرسد حال و هوايمان عوض ميشود. بهار رستاخيز طبيعت است و ما تلاش مي كنيم رستاخي روحمان نيز باشد . در خلوت خود خاطرات يك سال سپري شده را مرور مي كنيم و آرزو ميكنيم كه سال جديد برايمان سال بهتري باشد.

مشكلات اقتصادي اين چند سال خوشي را از خيلي ها گرفته است و البته خيلي ها را هم پول دارتر كرده است اما هر كس بسته به توانايي مالي خود تلاش ميكند اوقات خوشي رابراي خود و خانواده اش فراهم نمايد.در عين فقر و نداري هم البته مي توان شاد بود همانطور كه در عين ميلياردري بسياري غمگين هستند !!؟

زيباترين و بزرگترين آرزويي كه مي توانيم در آغاز سال جديد داشته باشيم رفاه آسايش و آزادي براي همه انسانها است....

امسال نخستين عيدي است كه از مسجدسليمان عزيز و دوستداشتني دور هستم و فقط خدا مي داند چقدر دلتنگ رود تمبي و درختهاي كنار و صفا و صميميت مسجدسليماني هاي عزيزم . جايي كه بهترين جاي دنيا است و سربلندي و سرافرازي اش آرزوي ديرينه ما .بهار بر همه دوستان و خصوصا بچه هاي خوب m.i.s مبارك باد.

چهارشنبه سوری

azfarshid — Mon, 12 Mar 2007 16:34:01 GMT

(( جستاري كوتاه بر آيين چهارشنبه سوري ))

آتش از هنگامه كشف ارزش و اهميت خاصي در زندگي بشر يافته است . اين اهميت به حدي است كه امروزه نيز تصورحتي لحظه اي بدون آتش بسيار وحشتناك است و اهميت آتش در تمامي اين سالها و قرنها نه تنها كم نشده كه زياد و زيادتر نيز شده است ! زندگي انسانها با آتش معناي متفاوتي يافت و بدين ترتيب بود كه از همان آغازين روزهاي كشف آتش قداست يافت . اين قداست بيش از هر چيز در فايده و حسن آتش براي بشر بود و بواسطه بهره و استفاده اي كه از اين پديده به انسان مي رسيد اهميت و قداست نيزمي يافت و در زندگي برخي از اقوام ابتدايي چنان شگرف و سازنده و تاثير گذار بود كه برخي به پرستش آن پرداختند! ( با نيايش ايرانيان باستان بر هورمزد در برابر آتش كه در خصوص آن توضيح خواهيم داد اشتباه نگيريم ) براي درك اهميت آتش بايد به گذشته هاي بسيار دور بازگرديم و در بين مردماني قرار بگيريم كه زندگي شان ارتباطي مستقيم با طبيعت داشت . براي انساني كه با غروب خورشيد و فرارسيدن تاريكي در معرض حمله خطرناك ترين موجودات بود ! براي انساني كه در سردترين فصل هاي سال برخي از همنوعان خود را از فرط سرما از دست مي داد!؟ و براي انسان خام خوار اهميت پديده اي همچون آتش آنچنان برجسته بود كه از آن نگاهباني بنمايد . براي آن منزلگاه و خادم بگمارد و خاموش كردن آن را گناهي بزرگ و مستوجب مجازات بداند . به آن سوگند ياد كند و بر آن قرباني و نذر گذارد !( مقايسه كنيد با سوگند اقوام اصيل ايراني همچون عشاير بختياري ها به تش و كراهت ايشان در ريختن آب به چاله آتش !؟)

چنين ريشه هاي تاريخي در اسطوره هاي اقوام و ملل مختلف به اشكال گوناگون وجود داردو از اقوام آزتك و اينكا در امريكاي جنوبي تا شرق دور و سرزمين اژدها هاي مولد آتش در همه جا مي توان اين ريشه هاي اساطيري در خصوص آتش را مشاهده نمود . در سرزمين پر افتخار ما ايران نيز اهميت آتش بسيار برجسته و مهم است. ايرانيان هوشنگ پيشدادي را پيدا كننده آتش مي دانند و از اين نظر براي هوشنگ اهميتي فراوان در دوران اساطيري قائلند .در ادوار مختلف تاريخي نيز اهميت آتش بيشتر و بيشتر مي شده است . جايگاه آتش را در باور باستاني ايرانيان همگان مي دانيم و نقش ويژه اي كه نور در برابر دشمن هميشگي خود ظلمت و تاريكي ايفا مي نمايد. نور مظهر خير / اهورا / درستي / پاكي و نيكي است و در تقابل هميشگي با شر / اهريمن / كژي / ناپاكي و بدي است . آتشكده ها در آيين ايرانيان آريايي مكاني براي نيايش بر اهورا بوده اند و بر خلاف آنچه عرب ايشان را مجوس ناميده و آتش پرست ايرانيان پروردگاري يگانه و دانا را مي پرستيده اند . نيايش ايرانيان در برابر آتش آتش پرستي نبوده همان گونه كه نيايش اعراب بسوي كعبه بت پرستي نبود و آنچه بر ايرانيان بهدين اطلاق گرديد تنها از روي بي اطلاعي از ديانت و آيين يكتا پرستانه ايشان از جانب فاتحان تازي بود .

ايرانيان در جشن ها و آيين هاي مختلف با توجه به اهميت آتش اين پديده ارزشمند را مورد توجه قرار مي دادند كه جشن سده سرآامد اين جشن ها بود و پرداختن بدان مجالي ديگر مي طلبد .

چهارشنبه سوري يكي از آيين هايي بوده و هست كه آتش در آن مركزيت يافته . چهارشنبه در باور ايرانيان روزي نحس بوده ( مقايسه كنيد با نحوست اين روز در ادوار بعد و حضور اجنه در اين شب!) و آخرين روز نحس سال را ايرانيان با برافروختن آتش در آستانه ورود بدان برگزارمي كردند و با پريدن از روي آتش نحوست و پليدي را از دامان خود دور مي كردند و مي خواندند :

غم برو شادي بيا / محنت برو روزي بيا

يا اينكه مي خواندن :

سرخي تو از من / زردي من از تو

كه منظور دور كردن پليدي و نحوست از خود بوده است . در برخي جايها در آتش اسپند نيز مي ريختند و طول شب را به شادي و سرور مي پرداختند آداب چهارشنبه سوري تا امروز نيز باقي مانده است و قاشق زني يكي ازاين آداب است كه افراد با پوشاندن خود به درب خانه هاي همسايه ها مي روند و آنچه را هديه مي گيرند از آجيل و خوراكي متبرك مي دانند .خريد كوزه هاي نو / توزيع آجيل مشكل گشا و شيريني / فال گوش ايستادن و برخي رسوم ديگر از مواردي است كه به مرور ايام به آيين چهارشنبه سوري اضافه شد . برخي از اين زوايد پسنديده وبرخي نيز البته ناپسند بودند . همچون معضل جديد ترقه بازي و نارنجك اندازي !؟ به بهانه اين شب زيبا و دوست داشتني .رفتار ناپسندي كه علاوه بر خسارات و صدمات مالي و جاني بهانه به دست برخي نيز خواهد داد تا پيشينه فرهنگي اين سرزمين را تكفير نمايند! هر چند چهارشنبه سوري / نوروز / سفره هفت سين / سيزده بدر و آداب و رسوم اصيل ايراني ديگر البته آنقدر ريشه در تاريخ دارند كه از گزند تند باد حادثه تا هميشه در امان باشند .

پليدي و نحوست از دامان همگان دور باد .

منابع :

جان هينلز : شناخت اساطير ايران

ريچارد نلسون فراي : ميراث باستاني ايران

دكتر ژاله آموزگار : تاريخ اساطيري ايران

احسان يار شاطر : داستانهاي ايران باستان

ابولقاسم حالت : نوروز در راه است / مقاله در ماهنامه حافظ شماره 12

فلسفه تاریخ

azfarshid — Wed, 07 Mar 2007 06:53:17 GMT

تاريخ چيست؟

((نگاهي به فلسفه تاريخ از منظر نوانديشان ديني-بخش اول))

آيا وظيفه مورخان تنها جستجو و کنکاش در منابع برای کشف و احراز واقعيات گذشته است ؟آيا وظيفه مورخان صرفاً توصيف و روايت صرف وقايع تاريخی است يا اين که آنها در صددند خود را با چيستی و چگونگی و چرايی وقوع وقايع رويداد ها نيز مواجه کنند و قدم در فهم ماهيت وقايع نيز بگذارند.

اگر بنای مورخان بر اين باشد ناچار بايد به فلسفه تاريخ توجه داشته باشند و آنگاه است که بحث تبيين تاريخی پيش می آيد .تبيين يعنی معنی کردن ،يعنی پيچيدگی مسئله را آشکار کردند و جنبه ای از جوانب امر که مسئله را نا مفهوم کرده است زدودن و آنرا معلوم و عقل پسند و عقل پذير کردن در بحث فلسفه تاريخ ،فيلسوف تاريخ به دنبال فهم معنا و هدف تاريخ ،محرک و مکانيسم حرکت تاريخ ،غايت ،مقصود و سر منزل تاريخ است و سؤال اصلی اين است که آيا سلسله حوادث و رويداد های گذشته مجموعه نا مرتبط و بی هدفی می باشند و يا اينکه در ورای اين رويداد ها ،هدف ،غايت و طراحی وجود داد.

تاریخ نگار ژورنالیسم

azfarshid — Thu, 22 Feb 2007 10:31:38 GMT

نوشيروان كيهاني زاده

بنيانگذار تاريخ نگري ژورناليستي در ايران

نوشيروان كيهاني زاده روزنامه نگار و تاريخ نگار ايراني است كه به سال 1315 (1937 ميلادي) در كرمان به دنيا آمد و از سه دهه پيش در امريكا زندگي مي كند . وي از خرداد 1335 كار روزنامه نگاري را آغاز كرد و البته همچنان ادامه مي دهد . در تاريخ دكترا و در روزنامه نگاري فوق ليسانس دارد. وي همچنين از دانشگاه مريلند امريكا فوق ليسانس علوم كتاب و اطلاع رساني اخذ نموده است.

او سالها در راديو و تلويزيون ملي ايران و نيز خبرگزاري پارس كار كرد و سالها هم خبرنگار/ دبير و معاون سردبير روزنامه اطلاعات بود.

مهمترين كار كيهاني زاده رواج تاريخ نگاري ژورناليستي در ايران از سال 1350 است. در حال حاضر سايت روزنامك كه متعلق به اين روزنامه نگار وطن پرست است بعنوان رفرنسي معتبر مورد استفاده دانشجويان و علاقمندان تاريخ ايران قرار مي گيرد و در نوع خود كم نظير است.كيهاني زاده 22 سال نيز تاريخ تدريس كرده و مولف يك كتاب درسي تاريخ نيز هست.

اين وبلاگ وظيفه خود دانسته ضمن معرفي سايت دكتر كيهاني زاده به دوستان علاقمند در بخش پيوندهاي خود دريچه اي به اين درياي دانايي باز نمايد.

((منبع اطلاعات و آمار روزنامه اعتماد /سال پنجم/شماره 1314/صفحه5/ستون يادگاربه نقل از www.rooznamak.com ((

نماد عشق ورزی

azfarshid — Sat, 10 Feb 2007 13:42:18 GMT

والنتاين ايراني

چهاردهم فوريه هر سال – برابر با بيست و پنجم بهمن ماه – روز والنتاين روز عشق و محبت است . براي عشق ورزيدن و دوست داشتن هر روز و فرصت و لحظه غنيمت است آنهم در روزگار ماشيني امروزه ما كه گاه چنان در آنها غرق مي شويم كه تمامي اطرافيان خود و حتي كساني كه عاشقانه به آنها مهر مي ورزيم را فراموش مي كنيم !

روز والنتاين يا valentins day روز عشاق است و ابراز علاقه اي مجدد براي معشوق و هر چند اين ابراز علاقه محدود به همسران نميشود و مي تواند مادران /دوستان خيلي نزديك و صميمي را نيز شامل بشود اما عموما براي ابراز علاقه همسران به يكديگر بيشتر مورد استفاده است.

پيشينه اين مناسبت به حدود قرن سوم ميلادي باز مي گردد."سنت والنتاين" يک کشيش رومي بود.و در شرايطي كه کلاديوس دوم امپراتور وقت ازدواج را براي نظاميان و سربازان امپراتوري منع کرده بود و ميگفت که سربازان متاهل جنگجويان خوبي نيستند ! والنتاين فکر ميکرد که اين کار عادلانه نيست و مراسم ازدواج سربازان را در خفا انجام ميداد. هنگامي كه امپراتور اين موضوع را فهميد دستور داد که والنتاين را به زندان انداخته و سپس بکشند.

والنتاين به زندان افتاد و در آنجا عاشق دختر کور زندانبان شد. اين رابطه در حدي پيش رفت که عشق او و اعتقاد او به پروردگار باعث بازگشت بينايي دختر زندانبان شد.
روز 14 فوريه که والنتاين را براي اعدام ميبردند او نامه اي نوشت و چون اسمش والنتاين بود، در آخر نامه نوشت "از طرف والنتاين تو" (From your Valentine).

ازآن به بعد کلمه والنتاين جاي خود را بمعني عاشق در فرهنگ زبان باز کرد.
البته گراميداشت عاشقانه در اين روز نيز پس از طي مدت زماني قابل توجه عموميت يافت.

اولين پيغام والنتاين شعري از طرف چارلز ، از اشرافزادگان اورلئون (orleans) براي همسرش در سال 1415 ميلادي بود
با اين حال روز والنتاين تا اواخر قرن 17 ميلادي هنوز روزي ناشناخته بودو در اوايل قرن 18 بود كه نوشتن پيغامهاي ابراز محبت و ارسال آن بصورت معمول در آمد. سپس کارتهاي آماده درست شد و چون از قبل چاپ شده بود، گفتن "دوستت دارم" را براي مردم (مخصوصا مردم خجالتي) راحت تر کرد!
بدون شك عشق ورزيدن و محبت خصوصيت انساني نوع انسان و همزاد اوست و اينگونه نبوده كه پيشينه قديميتري براي خود نداشته باشد .

در اين ميان فرهنگ باستاني پارسي افتخار دارد كه از روزگاراني بس كهن جايگاه رفيع و ارزشمندي را براي زن قائل بوده و مردان به بهانه هاي مختلف به زنان و همسران خود عشق مي ورزيدند .

جشن اسپندار مذ كه در روز پنجم از ماه اسپند(اسفند) باستان ايراني برابر با بيست ونهم بهمن تقويم كنوني – هيجدهم فوريه- يكي از اين مناسبت هاي باستاني بوده .

اسپندار مذ يكي از امشاسپندان ( فرشتگان ) مؤنث بوده و وظيفه وي اين بوده كه همواره زمين را خرم /آباد /پاك و بارور نگاه دارد . و جشن بزرگداشت وي نكوداشت مقام زنان در ايران باستان بوده است . در اين روز مردان به زنان خود محبت فراوان نموده و بر خلاف رسوم دوران باستان در اين روز اين مردان بودند كه در خانه مي بايست كارها را انجام دهند و زنان براي تفرج و تفريح و سپري كردن اوقات شاد به بيرون شهرها و ده ها مي رفتند . روز روز زنان بود و خدمت به ايشان آنهم در زاد روز امشاسپند كه خود نماد زيبايي براي اين مخلوقات خوب اهورامزدا بود.

فرهنگ ارزشمند پارسي در مقام مقايسه با ساير فرهنگها نكات افتخار آميزي دارد كه محل تامل و تعمق مي باشندو والنتاين ايراني با قدمتي بيش از دوهزار سال قبل از ميلاد مسيح يكي از اين افتخارات است.

براي عشق ورزيدن و مهر باني كردن رنگ و نژاد و دين و مذهب مايه تفاوت نيست و همه اين احساس زيبا را در فطرت پاك خود دارند.

والنتاين و جشن اسپندارمذ بر تمامي انسانهاي كره خاك شاد باد.