نماد عشق ورزی

والنتاين ايراني

چهاردهم فوريه هر سال – برابر با بيست و پنجم بهمن ماه – روز والنتاين روز عشق و محبت است . براي عشق ورزيدن و دوست داشتن هر روز و فرصت و لحظه غنيمت است آنهم در روزگار ماشيني امروزه ما كه گاه چنان در آنها غرق مي شويم كه تمامي اطرافيان خود و حتي كساني كه عاشقانه به آنها مهر مي ورزيم را فراموش مي كنيم !

روز والنتاين يا valentins day روز عشاق است و ابراز علاقه اي مجدد براي معشوق و هر چند اين ابراز علاقه محدود به همسران نميشود و مي تواند مادران /دوستان خيلي نزديك و صميمي را نيز شامل بشود اما عموما براي ابراز علاقه همسران به يكديگر بيشتر مورد استفاده است.

پيشينه اين مناسبت به حدود قرن سوم ميلادي باز مي گردد."سنت والنتاين" يک کشيش رومي بود.و در شرايطي كه کلاديوس دوم امپراتور وقت ازدواج را براي نظاميان و سربازان امپراتوري منع کرده بود و ميگفت که سربازان متاهل جنگجويان خوبي نيستند ! والنتاين فکر ميکرد که اين کار عادلانه نيست و مراسم ازدواج سربازان را در خفا انجام ميداد. هنگامي كه امپراتور اين موضوع را فهميد دستور داد که والنتاين را به زندان انداخته و سپس بکشند.

والنتاين به زندان افتاد و در آنجا عاشق دختر کور زندانبان شد. اين رابطه در حدي پيش رفت که عشق او و اعتقاد او به پروردگار باعث بازگشت بينايي دختر زندانبان شد.
روز 14 فوريه که والنتاين را براي اعدام ميبردند او نامه اي نوشت و چون اسمش والنتاين بود، در آخر نامه نوشت "از طرف والنتاين تو" (From your Valentine).

ازآن به بعد کلمه والنتاين جاي خود را بمعني عاشق در فرهنگ زبان باز کرد.
البته گراميداشت عاشقانه در اين روز نيز پس از طي مدت زماني قابل توجه عموميت يافت.

اولين پيغام والنتاين شعري از طرف چارلز ، از اشرافزادگان اورلئون (orleans) براي همسرش در سال 1415 ميلادي بود
با اين حال روز والنتاين تا اواخر قرن 17 ميلادي هنوز روزي ناشناخته بودو در اوايل قرن 18 بود كه نوشتن پيغامهاي ابراز محبت و ارسال آن بصورت معمول در آمد. سپس کارتهاي آماده درست شد و چون از قبل چاپ شده بود، گفتن "دوستت دارم" را براي مردم (مخصوصا مردم خجالتي) راحت تر کرد!
بدون شك عشق ورزيدن و محبت خصوصيت انساني نوع انسان و همزاد اوست و اينگونه نبوده كه پيشينه قديميتري براي خود نداشته باشد .

در اين ميان فرهنگ باستاني پارسي افتخار دارد كه از روزگاراني بس كهن جايگاه رفيع و ارزشمندي را براي زن قائل بوده و مردان به بهانه هاي مختلف به زنان و همسران خود عشق مي ورزيدند .

جشن اسپندار مذ كه در روز پنجم از ماه اسپند(اسفند) باستان ايراني برابر با بيست ونهم بهمن تقويم كنوني – هيجدهم فوريه- يكي از اين مناسبت هاي باستاني بوده .

اسپندار مذ يكي از امشاسپندان ( فرشتگان ) مؤنث بوده و وظيفه وي اين بوده كه همواره زمين را خرم /آباد /پاك و بارور نگاه دارد . و جشن بزرگداشت وي نكوداشت مقام زنان در ايران باستان بوده است . در اين روز مردان به زنان خود محبت فراوان نموده و بر خلاف رسوم دوران باستان در اين روز اين مردان بودند كه در خانه مي بايست كارها را انجام دهند و زنان براي تفرج و تفريح و سپري كردن اوقات شاد به بيرون شهرها و ده ها مي رفتند . روز روز زنان بود و خدمت به ايشان آنهم در زاد روز امشاسپند كه خود نماد زيبايي براي اين مخلوقات خوب اهورامزدا بود.

فرهنگ ارزشمند پارسي در مقام مقايسه با ساير فرهنگها نكات افتخار آميزي دارد كه محل تامل و تعمق مي باشندو والنتاين ايراني با قدمتي بيش از دوهزار سال قبل از ميلاد مسيح يكي از اين افتخارات است.

براي عشق ورزيدن و مهر باني كردن رنگ و نژاد و دين و مذهب مايه تفاوت نيست و همه اين احساس زيبا را در فطرت پاك خود دارند.

والنتاين و جشن اسپندارمذ بر تمامي انسانهاي كره خاك شاد باد.