جنگ و صلح

خوزستان جنگ و صلح

خوزستان چشم اسفندیار ايران است و در جاي جاي تاریخ شواهد فراوانی از طمع ورزی و آشوب گري و تفرقه افكني دشمنان دانا و دوستان نادان را در اين خطه مي توانيم ببينيم .

طبق اسناد تاریخی شاید بتوانیم بگوييم كه در طول هزار سال گذشته مردم خوزستان بيش از هزار بار با دشمنان اين مرز و بوم جنگيده اند . آشو بها و بحرانهای فراوانی را پشت سر گذاشته اند و مردان و زنان و كودكان زيادي در اين خطه به خاك و خون خفته اند .هر چند شاید در كتابهاي تاریخ نويسان درباري كمتر به اين رشادت ها اشاره شده باشد اما در اشعار و ترانه هاي مردم خوزستان ثبت شده اند . مرزباناني كه هنگامی به دفاع از سرزمین خود مي پرداختند كه حكومت هاي فاسد مركزي در ضعف و زبوني بودند و برخی هم مشغول وطن فروشی ! تهدیدهای فراوانی را پشت سر گذاشته ايم از قیام مردم خوزستان در سال 1156هجري قمري در مقابل عثماني گرفته تا مقاومت جانانه مردم بختياري و عرب خوزستان در سال 1235 شمسي در برابر نيروهاي انگليسي و شواهد ديگر همه نمونه هايي از اين واقعيت است كه خوزستان را نمي توان از مام ميهن جدا نمود . پيش تر كه مي آييم شاهد تهديد استعمار گران انگليس در جريان خلع يد هستيم كه از بصره به تهديد ايران مي پرداختند .

جنگ تحميلي را فراموش نكرده ايم با تمام مصيبتها و بدبختي هايي كه كشيديم ...

تمام اينها گذشته و آنچه بر جاي خود استوار مانده ايراني بودن خوزستان و خوزستاني هاست .  چرا كه خوزستان قلب ايران است . سرزمين جندي شاپور و شوش و آنزان يك شبه ايراني نشده اند كه بتوان يكساله آنرا جدا نمود .