یاد فردوسی

فردوسي و زمانه ما

بيست و پنجم ارديبهشت ماه روز بزرگداشت فردوسي اين شاعر حماسه سراي پارسي است . معمولا در اين روز يادي مي شود از فردوسي . همايش ها و بزرگداشت هايي براي او برگزار مي شود . قدري لعن و نفرين نثار سلطان محمود مي شود و ...

فردوسي تلاشي ارزشمند در پاسداشت زبان پارسي به خرج داد و ابيات شناخته شده وي در اين خصوص ورد زبان همگان است . اما ابياتي نيز هستند كه كمتر بازخواني مي شوند ابياتي كه هر چند گلايه هاي او از سلطان بوده اما گويي در زمان هاي بعد نيز تعبير دارد !

ز ايران و از ترك و از تازيان

نژادي پديد آيد اندر ميان

نه دهقان نه ترك و نه تازي بود

سخن ها به كردار بازي بود

همه گنج ها زير دامان نهند

بكوشند و كوشش به دشمن دهند

به گيتي كسي را نماند وفا

روان و زبان ها شود پر جفا

بريزند خون از پي خواسته

شود روزگار بد آراسته

زيان كسان از پي سود خويش

بجويند و دين اندر آرند پيش

فردوسي هر چند در زمانه خود جفاي بسيار ديد اما جفا به او در ادوار بعد نيز ادامه داشته است . بزرگترين جفاي به فردوسي قرار دادن او به عنوان عنصر ملي در برابر اسلام بعنوان عنصر مذهب بوده است . بسياري كسان بوده اند كه دوران باستان را بزرگ مي شمارند تا دوران ايران اسلامي را زير سوال ببرند و شاهنامه را عزيز مي شمارند چون از دوران باستان نامه هايي را در دل دارد . و بسياري كسان فردوسي را تكفير مي كنند تا دوران باستان را يكسره باطل  معرفي كنند و شاهنامه ها پاره كرده اند در طول تاريخ تا به اسلام خدمتي كرده باشند .در مقاطعي نيز شاهديم كه كساني كه هيچگونه اعتقاد و افتخاري به ايرانيت و ايران ندارند در به زنگ هاي بحران و نياز- كاتوليك تر از پاپ- فرياد ملي گرايي و مليت سر داده اند و فردوسي برايشان عزيز مي شود و غرور آفرين ....

اسطوره / دوران باستان / ايران اسلامي و حملات عرب و مغول و ترك و تاتار بخش هاي تشكيل دهنده پيشينه ماهستند كه در كنار يكديگر معنا پيدا مي كنند .تا ضحاكي نباشد كاوه و فريدوني معنا پيدانمي كنند . تا اسكندري نباشد پهلوانان پارتي شان و منزلتي نخواهند داشت . تا سعد وقاص و خالدي نباشد شهر بانوها به چشم نمي آيند . تا بني اميه اي نباشد ابومسلمي بر نمي خيزد و تا بني عباسي نباشد تا به عنصر ايراني جفا كند مازيار و بابك و افشيني هم نخواهد بود . تا حمله تركي نباشد قلعه الموتي بوجود نخواهد آمد و تا سردار مغولي شراب و شاهد نخواهد سربداري نخواهد بود. با اين حال از اين همه فراز و نشيب نگراني در بين نيست زيرا هر مقوله وارداتي به سرعت ايراني شده و نهضت شعوبي گري در طول اين تاريخ پر فراز و نشيب همواره فعال باقي مانده است . نهضتي كه خود فردوسي را مي توانيم يكي از فعالان آن بناميم .ايران پاينده / ياد فردوسي گرامي و فردوس برين جايگاهش باد .